ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
363
الطبقات الكبرى ( فارسي )
( 1 ) پنج درگذشته است ، مردم بسيارى در تشييع جنازهاش حاضر شدند و در گورستان دروازه كاه فروشان به خاك سپرده شد . مهدى بن حفص كنيهاش ابو احمد و ساكن دروازه كوفه بغداد بوده است . عبّاد بن موسى ختّلى كنيهاش ابو محمد بوده و از ابراهيم بن سعد و طلحة بن يحيى زرقى و اسماعيل بن جعفر روايت كرده است ، او به طرسوس رفته و همان جا در آغاز سال دويست و سى درگذشته است . احمد بن محمد بن ايّوب كنيهاش ابو جعفر و نسخهنويس بوده و براى فضل بن يحيى بن جعفر بن برمك كتاب مىنوشته - و صحافى مىكرده - است ، گفته شده است كه او همراه فضل بن يحيى از ابراهيم بن سعد مغازى را شنيده است و نيز گفتهاند كه حديثهايى را كه ابو بكر بن عياش براى فضل بن يحيى نقل مىكرده او هم شنيده است ، احمد بن محمد در بغداد به شب سه شنبه چهار شب باقى مانده از ماه ذى حجه سال دويست و بيست و هشت درگذشته است . سهل بن نصر در محله مطبخيه بغداد ساكن بوده است . اسحاق بن ابراهيم بن كامجار كنيهاش ابو يعقوب و پسر ابو اسرائيل از آزادشدگان خراسانى و از مردم مرو و مردى